kime inanmalı?

  yaşadıklarımı irdelediğim bir gündeyim gene.inandığım inanmak istediğim ve hayal kırıklığına uğradığım bi çok kişi midemde ağrıya neden oluyor. dünde yaşamıyorum elbet bazen çimene düşen çiğ tanesinin sevincini yaşıyorum,bazen susuz kuru nadasa bırakılmış topraklar gibi.gidesim var bu aralar ama öyle böyle değil hiç durmadan yol alabildiğimce mevsimsel geçiş diyorum kendi kendime hep uyumak istiyorum uyuyorumda..avuntularım yüzümde gülümseme yaratsada geçici çözümler olarak kalıyor..keşke inandığım reankarne olma hali şu an olsa ve çiğ tanesi olarak çimende yerimi bulsam. çiğ tanesi kadardamı yerim yok diyorum şu hayatta? var tabiki var herşeyin bi anlamı var olmalı!!! bu kısır döngüde debelendikçe düşünmemek için kendimi zorluyorum..oysa tüm savaş son anda göreceğimiz o altı saniyelik anıdan ibaret değilmi!yaşadığımdan öğrendiğim şeyler var olmalıda zaten.. saçmalamamı seviyorum mesela kendi iç sesimi yazmayı kimsenin okumadığını bilmekte beni rahatlatıyor..bir oyun oynamalıyız şimdi ben uyumalıyım bir prens gelip beni öpmeli ve hayat boyu mutlu huzurlu yaşamalıyım.. o prensin gelmiyceni bilsemde uyumaktan vazgeçmeyecek kadar deli biriyim sanırım.. hayat güzel vapurlar falan....